Las Lajas

Kolonbiako hego-mendebaldeko mendi urrunetan, Las Lajasko Ama Birjinaren katedrala munduko erromesaldi santutegi eder eta liluragarrienen artean dago. Ipuinetako distira eszena bat da, eta bere edertasunak arnasarik gabe uzten zaitu. Dorre garaiekin zuri distiratsua, katedrala amildegi malkartsu baten magalean dago arriskutsuki. Amildegiaren horma Guaitara ibaiaren gainetik altxatzen da, eta ibaiak bi S kurba zorrotz ditu mendiko arroila malkartsu batetik kilometro eta erdi baino gutxiagoan. Bi ur-jauzi zuzenean isurtzen dira oihanez estalitako amildegien barrutik -ez gainetik-, ehun oin eroriz ibaiaren gorakadaraino. Euriak maiz joan-etorrian daude, eta laino iraunkorrek eliza ezkutatzen eta agerian uzten dute mago baten eskuen azkartasunarekin. Ur-jario etengabearekin batera, elizako kanpaiak oihartzun egiten dute mendiko haranetan zehar.

Las Lajas Santutegia 1916 eta 1944 artean eraikitako katedral neogotikoa da, ibaiaren gainetik 45 metrora zegoen amildegi bertikal batean Ama Birjinaren agerpen mitikoa oroitzeko. Kondairaren arabera, 1754an, Maria Mueces izeneko amerindiar bat eta bere alaba gor-mutu Rosa ekaitz bortitz batek harrapatu zituen. Arroilaren horma erraldoien artean babesa aurkitu zuten, eta Maria Muecesen harridurarako, Rosak oihu egin zuen: "Mestiza deitzen ari zait..." eta amildegiaren hormaren alboan zegoen tximistaz argiztatutako irudia seinalatu zuen. Kondaira honen kontakizun zaharrena Fray Juan de Santa Gertrudisek Granadako Erresuma Berriaren hegoaldeko eskualdean zehar 1756 eta 1762 artean egindako bidaiaren kontakizunetan jasota dago. Katedrala Ama Birjinaren irudia duen arroilaren amildegiak elizaren atzeko horma osatzen duen moduan eraikita dago. 1951n, Eliza Katolikoak Nuestra Senora de Las Lajas birjinari baimena eman zion, eta santutegia basilika txiki izendatu zuen 1954an.